Muziek is
mijn medicijn.
Music is
my medicine.
Kwetsbaarheid als dagelijkse oefening
Ik wil bijdragen aan een wereld waarin we onszelf meer durven laten zien. Waarin we kunnen uitspreken wat ons raakt, erkennen wat we niet weten en luisteren naar wat moeilijk te horen is.
Kwetsbaarheid is voor mij een dagelijkse oefening. Doorheen de processen om mijn eigen trauma te helen — een non-stop proces — is muziek mijn medicijn. Ik zing over de groeipijnen op mijn ontdekkingstocht en de inzichten die daaruit voortkomen. Eigen trauma, collectief trauma en de pijn van de Aarde.
Ik geloof dat kwetsbaarheid verandering mogelijk kan maken. Het werk van Kazu Haga en het Fierce Vulnerability Network zijn hierin een belangrijke inspiratiebron voor mij.
Draagkracht in tijden van ontwrichting
Ik kijk naar de wereld door de lens van collapse: de ontwrichting en afbraak van ecologische en maatschappelijke systemen waarvan ons leven afhankelijk is. Dat perspectief beïnvloedt hoe ik leef en wat ik met mijn werk wil bijdragen.
Met muziek, samen zingen en gesprek wil ik bijdragen aan collapse resilience: emotionele en relationele draagkracht ontwikkelen om met verlies, verandering en onzekerheid om te gaan, elkaar te ondersteunen en met zorg te handelen.
Daarbij zijn schoonheid, vreugde en speelsheid wezenlijk. Ook zij voeden ons vermogen om betrokken te blijven bij het leven.
We moeten dit niet alleen doen.
In kinship!
Vulnerability as a daily practice
I want to contribute to a world in which we dare to show more of ourselves. Where we can speak about what moves us, acknowledge what we do not know, and listen to what is difficult to hear.
For me, vulnerability is a daily practice. Throughout the process of healing my own trauma — an ongoing process — music is my medicine. I sing about the growing pains along my journey of discovery and the insights that emerge from it. Personal trauma, collective trauma, and the pain of the Earth.
I believe vulnerability can make change possible. The work of Kazu Haga and the Fierce Vulnerability Network are important sources of inspiration for me.
Resilience in times of disruption
I see the world through the lens of collapse: the disruption and breakdown of the ecological and societal systems on which our lives depend. This perspective shapes how I live and what I want to contribute through my work.
Through music, singing together and conversation, I want to contribute to collapse resilience: developing the emotional and relational capacity to navigate loss, change and uncertainty, to support one another and to act with care.
Beauty, joy and playfulness are essential to this. They, too, nourish our capacity to remain engaged with life.
We don't have to do this alone.
In kinship!
Samen
zingen
Singing
together
Wanneer ik optreed, is participatie geen activiteit naast de performance — het maakt deel uit van de performance zelf. Ik zing, én nodig ook de stemmen in de ruimte uit. Soms via eenvoudige herhalende lijnen, soms via improvisatie. Zo kan de grens tussen performer en publiek even poreus worden.
Alles is een uitnogiding. Je kan meezingen, luisteren of gewoon aanwezig zijn. Wat ontstaat, krijgt mee vorm door de mensen die aanwezig zijn.
Voor mij is samen zingen een heilige manier om verbinding te ervaren. Om ruimte te maken voor vreugde én voor wat moeilijker te dragen is.
When I perform, participation is not an activity alongside the performance — it is part of the performance itself. I sing, while also inviting the voices in the room. Sometimes through simple repeating lines, sometimes through improvisation. In this way, the boundary between performer and audience can become porous for a while.
Everything is an invitation. You can sing, listen, or simply be present. What emerges is shaped by the people who are there in that moment.
For me, singing together is a holy way of experiencing connection. Of making space for joy as well as for what is harder to carry.
We moeten dit niet alleen doen.
We don't have to do this alone.
Bekijk waar we samen kunnen zingen → See where we can sing together →